Een slaapzakje.

Omdat heel dunne slaapzakken moeilijk te vinden zijn - zeker in de grotere maten, zeker als je je geen ongeluk wil betalen, en zeker als ze ook niet te lelijk mogen zijn - (een gat in de markt, kzweeretu!), maakte ik er eentje zelf.

Ik dacht zo "tricot, dat is aangenaam. Da's wel wat warmer dan katoen, maar ik vind dat zachter slapen. En je doet dan geen pyjama aan, gewoon die slaapzak, en 't is in de sacoche".

De echtgenoot, die wilde geen onzichtbare rits, en zijn wil is wet als het over kindjes te slapen leggen gaat. De echtgenoot, die legt de kindjes te slapen. In 98% van de gevallen. Misschien ook vaker. Als hij later dan gewoonlijk thuis is, durf ik mijn gasten al eens langer op te laten, zodat hij ze toch in bed kan leggen. Want hij kan dat als de beste. Of ik suck daarin, dat kan ook(*). In ieder geval, een gewone stevige rits, middenvoor. Geen tralala.

Ik nam een bestaande dikke slaapzak, tekende die over op papier, knipte dat papier uit, tekende over op de dunne tricot, knipte die stof uit, en naaide in elkaar. Tadaah. Gelukkig deed ik dat al eind mei, zodat Amélie tijdens ons weekje Portugal en de daarop volgende Belgische hittegolf  niet weggesmolten is. Hoeraatje.

't Was wederom een snel-klaarproject. Het stomste werk was de versteviging knippen om geen hobbelrits te krijgen. Het langste werk was het biais aan de hals stikken. Dat loopt in één stuk door, en ik heb daar meer dan vijftig spelden voor gebruikt. Het kunnen er ook honderdvijftig geweest zijn. Om daarna die overlap aan de schouders dicht te naaien met knoopjes, want met een rits middenvoor is een open schouder compleet nutteloos. Dat had ik op voorhand mogen bedenken, want mijn basisslaapzak had een rits in de zijnaad. Oeps. Te onthouden voor een volgende slaapzak dan maar? Jaja, maar ik weet niet of we dat nog doen, slaapzakken. Binnenkort mag die kleine wel eens in haar grote bed slapen, in plaats van enkel spelen en foto's laten nemen, en doet een kind dat dan nog, slaapzakken aandoen? GEEF MIJ RAAD, ALSTUBLIEFT-DANKUWEL! Ondertussen gaat die slaapzak als't moet 's morgens in de was, en ligt die 's avonds terug klaar. Efficiënt, jawel!

 

 

 

(*) Een keer ze vijf jaar oud zijn, of Timo heten -ik weet niet precies wat het hem doet- dan kan ik dat ook. Maar tweejarige Amélies in bed leggen, da's miserie. Dus wie weet, misschien groeit het eruit, tegen dat ze vijf is, of als ik haar consequent Timo begin te noemen.

Ik mag haar overigens wel uit bed halen. Want dat kan ik als de beste. Of mijn echtgenoot suckt daarin, dat kan ook. Tweejarige Amélies uit bed halen, da's miserie voor hem. (**)

 (**) Of ze een moeilijk karakter heeft, die dochter van ons? Bwa neet, naar 't schijnt lijkt ze gewoon op de mama. 

Patroon: uit de losse hand

Stof: al eerder te zien op deze blog, en ik ben te lui om het op te zoeken, maar 't zat dus al een tijdje in de kast, en 't is van Lillestoff

Een Gracejurkje.

Nadat ik besloten had geen enge beer af te geven (alhoewel ik die dankzij jullie tips - even grote pupillen en een mondje - al veel schattiger gekregen heb), ging ik toch voor een jurkje.

Ik had geen zin in mijn vertrouwde recept (Lila's o-ve-ral), en probeerde het gratis babypatroon van Emma en Mona uit. Net als Handmake Mieke heb ik ook de rok gevoerd, om de simpele reden dat mijn bovenstof doorzichtig is.  

Het jurkje sluit met superschattige bloemenknoopjes. Ik had maar vijf rode, maar ik wist dat er in mijn kilo restknopen nog een roze bloempje was. Bleek dat toch wel niet van dezelfde serie zeker?  Hashtag klein gelukje!

De zoom onderaan heb ik understitched. Ik had dat ook met de hals moeten doen, maar 'k had dat te laat beseft en alles hing al vast en toen heb ik maar wat met de hand gefoefeld. Sorry Fien!

Al bij al ben ik wel tevreden met het resultaat. Veel beter dan een enge beer.

Patroon: Grace jurk

Stof: naamloos, van bij Mandemie

Twee Lila's, en tips voor de tweelingnaald.

Veel uitleg behoeft het niet. Ik hou van baby's, en ook van Lila, dus kregen er twee meisjes een jurkje.

 

Omdat ik ondertussen weet dat het gat voor het hoofd voldoende groot is, heb ik het aangedurfd om de rechte naden te verstevigen met vlieseline. Net en strak, yeah baby. Baby, hah.

Ik had lang geleden de tweelingnaald afgezworen, maar kijk, in een Femmanaailes leerde mijn ex-buurmeisje ermee werken, en eigenlijk leek het precies nog wel mee te vallen. 

Tips: 

- Drieg (jawel) eerst je zoom. Doe dat op een halve mm (jawel) van de rand van je stof. Als je dan met je tweelingnaald naait, kun je de driegdraad als middenlijn volgen, en zit de rand van je stof tussen de twee stiklijnen in. Propertjes! Zelfs als je het slechte idee had om een tweelingnaald met een belachelijk dunne breedte van 2,5 mm te nemen, bekom je een mooi resultaat.

- Zet je steeklengte op drie.

- Hecht niet, maar naai gewoon enkele steken over op het einde.

- Trek een beetje aan je stof als je naait. Dit klinkt misschien vanzelfsprekend, maar bij deze tip ging ik dus altijd de mist in, want ik trok aan de stof zowel voor als achter mijn naaivoet. En dat mag niet (je maakt misschien wel je machine kapot, en erger nog, de juf wordt boos). Je leurt enkel aan het te naaien stuk, en 't zou moeten in orde komen.

  

Stof blauwe konijntjes: De stoffenstraat, maar 't is uitverkocht, sorry

Stof flapje: De stoffenstraat

Patroon: Lila dress van Compagnie M

Een Hoppejumpsuit. (KCW August #2)

Omdat de crèche nog een weekje gesloten is, mocht ik mijn kinderen bij oma droppen. Beide oma's wonen op minstens een uurtje rijden, dus wij doen steeds van logeren. Dat betekent kindjes missen, maar ook een zee aan tijd. Daardoor is iedereen wat uit zijn ritme, en stond naaien niet meteen op de planning. KCW-vriendelijk? Not at all. Maar kijk, het kan verkeren. Ons etentje dinsdag was heel gezellig, als in gezellig tot één uur, en de date gisteren met de echtgenoot werd daarom afgelast wegens te moe. Met beider instemming, als ik mij even mag verdedigen.

Dat hij dan geklust heeft tot 21.45, en ik genaaid tot 23 uur, dat doet er nu eventjes niet toe.

Ik nam een stofje uit de kast dat er -zoals steeds- al eventjes lag. Gekocht als Charlie voor de zoon, of een Billie met polosluiting, of weet je, misschien wel een zomertopje voor mezelf. Maar het werd iets voor de dochter. Een Hoppe. Ik had slechts een half metertje gekocht, maar doordat de tricot in beide richtingen rekt, kwam ik net toe voor een jumpsuit in maat 1,5 jaar. Zakken vind ik voor een dreumes volledig overbodig, en achteraf gezien kwam mij dat qua stofhoeveelheid ook heel erg goed uit.

Ik had ergens gelezen dat het een patroontje is dat heel snel genaaid wordt. Ik herinner mij een halve voetbalmatch, dus dat moest wel te doen zijn om op een avond af te krijgen. 

Maar kijk, ik ben dus trager. Of de tester in kwestie was niet moe, dat kan ook. Stof kiezen, zien hoe je het patroon het beste legt om alles eruit te krijgen, knippen, en ik ben al meer dan een uur verder. 

Ik had alle stukken voor mij liggen toen een hersenkronkel mij er attent op maakte dat ik misschien wel fout geknipt had. Misschien wel of misschien niet, ik was een beetje moe. In ieder geval had de hersenkronkel me overtuigd dat het achterpand enkel lager is dan het voorpand bij de halterversie. Ik controleerde niet. Ik was een beetje moe.

Ik knipte dus een extra bovenstukje, besloot van die zijde het voorpand te maken en er nog iets leuks mee te doen. Enter een frulleke. Ik zette alles aaneen zodat ik opnieuw een volledig voorpand had, en mij aan de handleiding kon zetten.

Toen merkte ik dat het achterpand toch lager is (ah ja), en van mijn oorspronkelijke voorpand werd een stukje afgeknipt. Ik wil maar zeggen, ik was een beetje moe.

Er staat expliciet vermeld dat  de Hoppe niet ontwikkeld is voor pamperpoepjes, dus verlaagde ik het kruis met een goeie cm, opdat het tussen de beentjes niet zou trekken. Ik hield de eerder deze week gemaakte Lila in het achterhoofd, en zorgde ervoor dat het kind makkelijk te verversen is door drukknoppen te voorzien in de binnenbeennaad. Mijn Leven met 4 helden paste deze truc ook al toe en schreef hier een korte handleiding hoe je het patroon aanpast.

Mocht je je afvragen of het een makkelijk patroon is, het antwoord is ja. Zelfs als je een beetje moe bent. En een jumpsuit kan ingenieus in elkaar zitten, zo is nu ook bewezen. Ze hebben dat goed gedaan, An van Straightgrain en Fabienne van Honderdachtentwintig.

Morgen ga ik de kinderen ophalen. Ik vraag me nu al af of ik de dochter ga willen opeten, eens ze haar jumpsuit aan heeft.

Stof: Lily Balou van Mon Depot

Patroon: Hoppe jumpsuit van Straightgrain

Een Lilajumpsuit. (KCW August #1)

Hij is er weer: de Kids Clothes Week.
Het concept? Een week lang naai je elke dag een uurtje om de garderobe van je kinderen aan te vullen.
Simpel? Bwa neet. Donderdag hoop ik nog een terrasje mee te pikken, morgen heb ik een date met de echtgenoot, en deze avond komen er vrienden over de vloer.
Basically had ik dus gisteren om te naaien. En dat heb ik gedaan. Mijn neef is in de lente voor de tweede maal papa geworden, en dat klein prutske had nog geen naaisel gekregen van me.
En wat naait Jozefien als babygeschenkje? Allemaal in koor: een Liladress!

Op het geboortekaartje staat een wei/bostafereeltje met diertjes, en de tekenstijl is zo schattig dat het bijna aaibaar wordt. Daar had ik nog wel een goed bijpassend stofje voor! Ooit gekocht bij Liesellove, en nu klaar om verknipt te worden.
Voor meisjes maak ik graag de basisversie met stolpplooi, maar hier leek me de jumpsuit het beste passen bij de 'babystoere' print. Omdat details nu eenmaal het verschil maken, speelde ik met de kleur van de drukknopen. In kleur afwisselend op alle mogelijke manieren: naast elkaar, maar ook aan binnen- en buitenkant. Op de fronsmouwtjes ben ik verliefd.  En het strikje dat rond de zak genaaid zit, vind ik ook geweldig schattig. Het maakt het geheel terug heel meisjesachtig.

Dus nu, de foto's.
En daarbij vraag ik mij af: hoe doen doorwinterde KCW'ers dat? Om 22.40 werkte ik het pakje af. Ik kon een foto met veel ruis instagrammen.
Deze morgen in de vroegte heb ik het grootste raam in huis uitgezocht en snel wat foto's genomen.
Van een model is er sowieso geen sprake, dus dat maakt het wat makkelijker. Maar  toch. De middagpauze dient vandaag niet om te eten, maar om een blogpost online te gooien.
En ik doe dit waarschijnlijk maar één keer deze week.
Mensen die iedere dag een blogpost online zetten, zonder weerbarstig kind, met heldere foto's. Werken die niet? Of spelen die gewoon vals?

Een Tinny op de groei

Mijn oma was ook een hobbynaaister. Mama zegt altijd dat ik het naaien van haar heb (want van haarzelf komt het in elk geval niet, om het met een understatement te zeggen), maar dat klopt niet. Oma is een perfectioniste. Ik ben al blij dat ik iets draagbaars af krijg binnen de tijd die ik ervoor heb. En ik stel mij mede daardoor al eens rapper tevreden.
Maar voor oma wil ik wel een effort doen.

Ik kreeg haar feeststoffen. Allemaal wittinten, al dan niet blinkend, met verschillende texturen en zwaarte... In ieder geval marchandise, zoals ze zeggen.

Nu de Kids Clothes Week aan de gang is, leek het me het gepaste moment om zo'n stofje uit te halen. Met als thema the future, verenig ik mijn toekomst - mijn dochter - en mijn verleden - oma en haar stofjes.

Amélie kreeg dus een zomers feestjurkje. Ik nam de Tinny erbij, en koos voor het colorblocklijfje, en stak er paspel tussen. De aangeknipte mouwtjes kregen ook een gouden randje. En voor de rest liet ik de stof spreken.

Ik maakte het jurkje wat op de groei, zodat het midden juli/augustus volop tot zijn recht zal kunnen komen op een zomervelletje. Al is de kans groot dat het in juni ook al eens uit de kast komt, om haar verjaardag te vieren.

Is het geen prinsesje?

 

 Met mijn rits heb ik zitten klooien. Bovenin niet hoog genoeg. En voor de rest iets te blind. Toen ik ze probeerde dicht te trekken, heb ik een gat in de voering getrokken doordat de rits erin vast zat. Voering eruit, nieuwe voering erin, en minder blind aan de binnenkant. Works like a charm. Allez ja, bitje toch.
Nu heb ik wel nog altijd het probleem dat de rits niet tot in het rokgedeelte geraakt. Doordat de stof van de rimpelrok redelijk zwaar is, heb ik de indruk dat de rits het niet trekt (heb je'm?). Ik heb de naad langs binnen al zo kort mogelijk bijgeknipt, maar het probleem blijft bestaan. Nu krijg ik mijn dochter sowieso wel in het jurkje, dus 't is geen punt, maar of dat in de zomer nog het geval is... Wie heeft voor mij de tip om het goed te krijgen?

Patroon: Tinny van Straightgrain

Stof: oma's kast

Paspel: De gouden schaar

Oranje toekans in een babypakje

Gisteren mochten wij nog eens op babybezoek. Omdat de papa een rostje is, ging ik voor een oranje stofje - kunnen vader en zoon in ieder geval assorti zijn. Ik viste een leukerd uit mijn kast, en ging aan de slag. De voorbije dagen deden mij beslissen om een babypakje met korte mouwen en pijpen te maken. Ik bladerde in mijn tijdschriftenverzameling en koos Owl & Foxes uit Ottobre 3/2015.

Ik wilde een mooi aansluitende hals met drukknoopjes, en de knielappen vond ik een tof detail.
Het kruisstuk op de poep is als accentje in boordstof uitgevoerd.
Een pijpboordje heb ik drie keer losgemaakt, en daarna heb ik besloten dat contrastlocken gewoon moeilijk is, en dat je dan maar moet zien dat het zelfgemaakt is. Nah. Voor de rest wel tof hoor, die siersteek.

Proficiat met jullie knapperd, Bart & Griet!

Stof: eh, ergens van een Nederlands kraam op het Stoffenspektakel

Patroon: Ottobre 3/2015 , 3. Owl & Foxes

Een zonnehoedje en pamperbroekje

'Als ik die dochter nu eens van een zonnehoedje voorzie, dan zijn we tenminste voorbereid voor als het ooit nodig is', dacht ik dit weekend. Potverdekkie, ik had dat beter veel eerder gedacht, het had er misschien aan geholpen.

Ik wilde graag een hoedje dat goed aansluit, dus gene uit zes stukken dat kilometers te groot uitvalt - been there, done that - en bij het minste zuchtje wind wegwaait. De zonneklep wilde ik een beetje krullend, very American. 

Ik vond een gratis patroontje van Purl Soho en nam dat als basis. Het is een gevoerd katoenen patroontje met rechte klep, daar kon ik wel wat mee.

Als je er ook mee aan de slag wil, vergeet dan niet de gebruiksaanwijzing te lezen. Blijkt dat je naast de downloadbare patroondelen ook nog een rechthoek moet knippen. Ik heb dus een minder goed zittend hoedje, en een beter exemplaar. Oeps.

Ik nam de sweater van Eva Mouton. Over de kwaliteit gaan we het niet meer hebben; hier zei ik al dat die onberispelijk is. Ik besloot het hoedje niet te dubbelen. De zonneklep krulde ik door te rolzomen met differentieel transport op 0,7.

Met mijn laatste stuk cactussen besloot ik nog een pamperbroekje te maken. Voor onder jurkjes, of gewoon over een body. Die broek is zo gigantisch dat die een beetje oma aandoet, maar tegelijk is die ook megaschattig. Allez ja, dat vind ik toch, maar daar ben ik ook haar moeder voor.

Het kind is al sinds woensdag ziek, en genezen kun je haar bijlange nog niet noemen. Haar oogjes liggen diep en ik heb snel na haar maaltijd foto's genomen. Welgeteld 7 minuten en 96 foto's later lag ze terug in haar bedje. Maar genoeg foto's om op te scheppen, dat wel.

Patroon hoedje: Purl Soho - Baby sun bonnet (aangepast)

Patroon pamperbroekje: Dana made it - Nappy cover

Stof: Cactussen van Eva Mouton uit De Stoffenkamer

Een Kiind jumpsuit met ei

Enkel ouders weten dat het waar is. Een kind is het mooiste wat er bestaat. De voorbije maand mochten vrienden dat ontdekken, en andere herontdekken. En ik, ik kroop achter mijn naaimachine.

Voor ons nieuwe neefje maakte ik een kruippakje. Hier zei ik al dat ik de walvisjes van Froy & Dind reserveerde voor babygerief. Wat is het fijn als het plaatje in het echt even hard klopt als in je hoofd. De Kiind jumpsuit paste ik aan door aan het achterpand een extra eitje te voorzien voor meer pamperplaats. Die grote man zal het kunnen gebruiken.

Welkom Aron!

Patroon: Kiind jumpsuit

Stof: Whales Marine bij Stofuiltje

Een Tinny

Kleine kindjes worden (veel te snel) groot, en dat heeft zijn voor en zijn na.
Een naaigerelateerde voor is dat mijn dochter ondertussen in het Tinnypatroon van Straight Grain past.
Hoeraatje daarvoor! Nu moet ik toegeven dat ik niet helemaal wakker was, want toen ik op het patroon '1Y' zag staan, dacht ik 'oh, ok, misschien moet ze daar nog even ingroeien, en dus heeft nameten geen zin.' Ehm, nope. Anderhalf jaar was misschien beter geweest. Mijn dochter wordt toch te snel groot. Ook naaigerelateerd.
 
De stof was een kerstgeschenkje. Mijn broer gaf het cadeau aan Amélie, en dat vond ik een schitterende zet. Persoonlijk zou ik niet meteen naar een stof met bruintinten grijpen voor de kindjes, maar toen ik de stof zag, was het een uitdaging die ik graag wilde aangaan. Met het stofje in de hand trok ik richting Stoffenkamer om een bijpassende voering te vinden. Ik stootte op het perfecte blauw.

Als allereerste Tinny ging ik voor simpel met een aangeknipt mouwtje en een cirkelrok. Ik gaf het jurkje extra cachet door de voeringstof ook te gebruiken voor een geplooide accentstrook in het voorpand, een fijn Peter Pankraagje en een biais aan de binnenkant van de zoom.

Het is de eerste keer dat ik dit patroon gebruikte, dus sta me even toe er lyrisch over te doen. Wat een duidelijke uitleg, wat een hoge afwerkingsgraad, wat een fijne technieken! Een absolute basic om in je patronenarsenaal te zitten hebben als je voor meisjes naait!

Vandaag droeg mijn kleine dame haar jurkje voor het eerst, en toen we gingen ontbijten en wandelen in het Hallerbos (wat is het daar prach-tig!), haalde ik haar toch even uit haar warme Maxi-Cosinestje voor wat foto's. Het ontbijtdetail is onontbeerlijk voor een goeie boservaring, want de maand april brengt véél toeristen met zich mee. Wij zorgden dat we er iets na achten waren, en toen we om tien uur vertrokken, moest je al heel ver staan om te parkeren. De grote rust (het lege bos - de fluitende vogeltjes) die ons bij het aankomen overviel, was toen al een pak minder.

Geniet met mij mee van de dochter en de setting.

Patroon: Tinny van Straight Grain

Vlinderstof: Eentje uit de Qjutie Kidscollectie bij Mandemie in Ieper

Blauwe katoen: De Stoffenkamer in Gent