Een zomerse Tinny

Mijn broer, mijn geweldige broer, die geeft mijn dochter stofjes cadeau. Hij deed dat als kerstgeschenk, en onlangs deed hij dat opnieuw, voor haar verjaardag.

Mijn dochter, mijn geweldige dochter, die vindt stofjes nu al het einde. Net één jaar oud, en ik voed haar al zo slecht op. Als ik haar uit bed haal, passeert ze, gezeten op mijn arm, voorbij de stoffenkast. Soms kan ze het niet laten, en trekt ze een deur open. En nog een. En nog een. (Ik heb ondertussen best een grote stoffenkast. Eigenlijk wel een gigantische stoffenkast, vind ik). Dan voelt ze. Af en toe kijkt ze ook gewoon. En nu en dan trekt ze er wat stoffen uit. Niet doelbewust, denk ik, maar soms ook wel doelbewust, en dat maakt het wel spannend.

Het katoentje komt van bij Mandemie - een hometown stoffenwinkeltje, en heeft halftransparante stippen met een vrolijke print. Daardoor kun je met de voering subtiel een andere uitstraling geven aan je kledingstuk. Hij gaf een gele en een roze voering mee, en er werd meegedeeld dat hij een voorkeur had voor een kleur. Hij had gelijk, en ik voerde met geel.

De kindjes mogen een weekje op verlof bij hun oma en opa. Hun tuin is subliem – zeker in de zomerzon. Temidden van grassen en lavendel hebben ze een heuse catwalk die ideaal is om met ratelende fietsjes over te rijden. Of om alles te overzien vanuit een rustig schaduwplekje.

Of om over te paraderen, met een nieuw jurkje.Moeders vingers - of vingers van eender welke vrijwilliger, maar toch vooral die van moeder - zijn op dit moment nog obligatoir om dat wankele lijfje op de been te houden (hebdem?).

Omdat het hout te heet onder haar voeten werd (jawel, nóg een woordgrapje), zochten we verkoeling in het gras.

Kriebelig gras is vies - vraag het maar aan andere eenjarigen - dus kreeg ons madammeke opnieuw een podium om de show te stelen.

Omdat dat podium zo kort was, werd ze heel vaak opnieuw naar het begin gezwierd.

En dat was helemaal de max.

Deze laatste foto lijkt mij al een goede kanshebber voor mooiste vakantieherinnering voor 2016. Wie biedt meer?

Patroon: Tinny van Straightgrain

Stof: Mandemie

Vier, want Amélie werd 1!

Mijn dochter was gisteren jarig. Dat ze als een prinsesje gekleed zou gaan, zagen jullie hier al.

Een prinses zonder kroon, dat is een spijtige zaak.

Een jarige zonder kroon, dat is onvergeeflijk.

En zodus kroop deze deadlinenaaister zaterdagavond - lees: na tienen - achter haar naaimachine. Een kwartier voor middernacht mocht ik mijn bed in. Als Assepoester zou ik zowaar niet door de mand vallen, ware het niet dat het kroontje nog niet rondgestikt was- een pasbeurt vooraleer de rekker vastgezet wordt is heel handig, zo leert mijn kroonervaring ondertussen.

Na een kom stoofvlees op het vuur gezet te hebben, stikte ik zondagochtend dus nog even door. Ik haalde zelfs mijn strijkijzer boven om met glitterflex duidelijk te maken dat ik vorig jaar deze tijd heel hard aan het zwoegen was. De dochter is pas in de namiddag ter wereld gekomen, dus ik maak mezelf graag wijs dat ik nog steeds op tijd was.

Het concept van een feestkleedje verdwijnt tijdens hét feest- en fotomoment bij uitstek - de taart - helaas achter een grote slab, dus dat euvel moest nog verholpen worden.

Kzweeretuémaat, gouden paspel en de rondingen van een kroontje, da's gelijk nie wijs, maar gouden paspel en een badhanddoek, da's ook niet optimaal. Al zou ik het toch opnieuw doen. Helemaal in stijl van haar kleedje kreeg ze een paspelblockslab. Die is even lang als haar jurkje en kan dus nog lang dienst doen. Evenwel is veel morsen niet toegestaan, want die feeststof, da's er eentje voor de handwas. Tja.

Gelukkige verjaardag, lieve meid!

Stof: van oma
Glitterflex: Feeërieke

Patroon slab: zelf getekend

Patroon kroon: Mina Dotterig (uit de vrije hand, maar volledig hoe zij het beschrijft)

Een Tinny op de groei

Mijn oma was ook een hobbynaaister. Mama zegt altijd dat ik het naaien van haar heb (want van haarzelf komt het in elk geval niet, om het met een understatement te zeggen), maar dat klopt niet. Oma is een perfectioniste. Ik ben al blij dat ik iets draagbaars af krijg binnen de tijd die ik ervoor heb. En ik stel mij mede daardoor al eens rapper tevreden.
Maar voor oma wil ik wel een effort doen.

Ik kreeg haar feeststoffen. Allemaal wittinten, al dan niet blinkend, met verschillende texturen en zwaarte... In ieder geval marchandise, zoals ze zeggen.

Nu de Kids Clothes Week aan de gang is, leek het me het gepaste moment om zo'n stofje uit te halen. Met als thema the future, verenig ik mijn toekomst - mijn dochter - en mijn verleden - oma en haar stofjes.

Amélie kreeg dus een zomers feestjurkje. Ik nam de Tinny erbij, en koos voor het colorblocklijfje, en stak er paspel tussen. De aangeknipte mouwtjes kregen ook een gouden randje. En voor de rest liet ik de stof spreken.

Ik maakte het jurkje wat op de groei, zodat het midden juli/augustus volop tot zijn recht zal kunnen komen op een zomervelletje. Al is de kans groot dat het in juni ook al eens uit de kast komt, om haar verjaardag te vieren.

Is het geen prinsesje?

 

 Met mijn rits heb ik zitten klooien. Bovenin niet hoog genoeg. En voor de rest iets te blind. Toen ik ze probeerde dicht te trekken, heb ik een gat in de voering getrokken doordat de rits erin vast zat. Voering eruit, nieuwe voering erin, en minder blind aan de binnenkant. Works like a charm. Allez ja, bitje toch.
Nu heb ik wel nog altijd het probleem dat de rits niet tot in het rokgedeelte geraakt. Doordat de stof van de rimpelrok redelijk zwaar is, heb ik de indruk dat de rits het niet trekt (heb je'm?). Ik heb de naad langs binnen al zo kort mogelijk bijgeknipt, maar het probleem blijft bestaan. Nu krijg ik mijn dochter sowieso wel in het jurkje, dus 't is geen punt, maar of dat in de zomer nog het geval is... Wie heeft voor mij de tip om het goed te krijgen?

Patroon: Tinny van Straightgrain

Stof: oma's kast

Paspel: De gouden schaar

Een Tinny

Kleine kindjes worden (veel te snel) groot, en dat heeft zijn voor en zijn na.
Een naaigerelateerde voor is dat mijn dochter ondertussen in het Tinnypatroon van Straight Grain past.
Hoeraatje daarvoor! Nu moet ik toegeven dat ik niet helemaal wakker was, want toen ik op het patroon '1Y' zag staan, dacht ik 'oh, ok, misschien moet ze daar nog even ingroeien, en dus heeft nameten geen zin.' Ehm, nope. Anderhalf jaar was misschien beter geweest. Mijn dochter wordt toch te snel groot. Ook naaigerelateerd.
 
De stof was een kerstgeschenkje. Mijn broer gaf het cadeau aan Amélie, en dat vond ik een schitterende zet. Persoonlijk zou ik niet meteen naar een stof met bruintinten grijpen voor de kindjes, maar toen ik de stof zag, was het een uitdaging die ik graag wilde aangaan. Met het stofje in de hand trok ik richting Stoffenkamer om een bijpassende voering te vinden. Ik stootte op het perfecte blauw.

Als allereerste Tinny ging ik voor simpel met een aangeknipt mouwtje en een cirkelrok. Ik gaf het jurkje extra cachet door de voeringstof ook te gebruiken voor een geplooide accentstrook in het voorpand, een fijn Peter Pankraagje en een biais aan de binnenkant van de zoom.

Het is de eerste keer dat ik dit patroon gebruikte, dus sta me even toe er lyrisch over te doen. Wat een duidelijke uitleg, wat een hoge afwerkingsgraad, wat een fijne technieken! Een absolute basic om in je patronenarsenaal te zitten hebben als je voor meisjes naait!

Vandaag droeg mijn kleine dame haar jurkje voor het eerst, en toen we gingen ontbijten en wandelen in het Hallerbos (wat is het daar prach-tig!), haalde ik haar toch even uit haar warme Maxi-Cosinestje voor wat foto's. Het ontbijtdetail is onontbeerlijk voor een goeie boservaring, want de maand april brengt véél toeristen met zich mee. Wij zorgden dat we er iets na achten waren, en toen we om tien uur vertrokken, moest je al heel ver staan om te parkeren. De grote rust (het lege bos - de fluitende vogeltjes) die ons bij het aankomen overviel, was toen al een pak minder.

Geniet met mij mee van de dochter en de setting.

Patroon: Tinny van Straight Grain

Vlinderstof: Eentje uit de Qjutie Kidscollectie bij Mandemie in Ieper

Blauwe katoen: De Stoffenkamer in Gent