Een Liam polo

Timo kan nog wel wat zomergerief gebruiken. En een leuke polo, dat zag ik wel zitten. Na de versies die ik hier, hier en hier zag, kon ik niet anders dan overstag gaan en het patroontje uit La Maison Victor gebruiken. Laat ons zeggen dat de kledij in dat tijdschrift normaalgezien niet mijn stijl is. Meer zelfs, als ik enkel de versie in het tijdschrift had gezien, had ik het nooit in mijn hoofd gehaald om eraan te beginnen. Dus dank jullie, medeblogsters.

De school besloot om aan pinkstermaandag een facultatieve verlofdinsdag en een pedagogische studiewoensdag te breien, dus ik mocht enkele dagen langer van het verlengd weekend genieten. Op maandag nam ik het patroon over - mijn voorgangsters hadden me erop gewezen dat je best een kleinere maat neemt en wat verlengt. Ik tekende de 98 over en verlengde naar 104 (zijn confectiemaat), maar het mocht gerust nog wat smaller.
Gisteren stikte ik dat het een lieve lust was, zodat hij het in de namiddag aan kon om naar het speelplein te gaan (Blogfoto's, jullie kennen het wel).

Les 1: op een zonnige woensdagnamiddag is een speelplein geen ideale plek voor blogfoto's. Veel kindertjes, veel plezier, en geen enkele mogelijkheid om een deftige foto te nemen.

Les 2: na drie uur op een speelplein te hebben geravot, is een gemiddelde driejarige, of toch in ieder geval mijn driejarige, zo uitgeput dat die rechtstaand aan de voordeur in slaap valt. Het idee om dus thuis een paar leuke beelden te registreren, viel in het water.

Les 3: In de ochtendrush, wanneer de papa net het yoghurtje in de koelkast gezet had omdat het niet snel genoeg op geraakte, is ook een no-go.

Gelukkig was het kind behoorlijk proper op school. Voilà, mijn beste foto:

Stof: een overschotje (60 x 100) van mijn eerste stofaankoop ooit op het Stoffenspektakel.

Patroon: Liam polo, La Maison Victor, 2014/4

Timo's Taal #2

Sinds mijn eerste Timo's Taal, vielen er mij een hoop eigenaardigheidjes in zijn taalgebruik op.

Een pintje wordt een puntje, net zoals een pilletje een pulletje is. Nog een leuke i-u-wissel: een cirkeltje wordt door onze jongeman uitgesproken als een sukkeltje. 

Superschattig is ook wanneer de r vervangen wordt door een j: de tjein heeft vetjaging. Ja hoor, het kind is al realistisch in zijn spel. 

Bruin is bruim, en wit is eh… grijs. Met grijze auto’s kan ik leven (dat is meestal ook niet gelogen – mensen, als je die kleur kiest, was je wagen dan ook tijdig. Uiteraard blameer ik jullie voor deze kleurige verwarring), sneeuw is ook grijs (die jongen bedoelt de drab, uiteraard),  een grijze maan kan er ook nog net door, maar als hij zijn tanden poetst om ze mooi grijs te krijgen, nja, dan hoop ik toch dat het begrip ‘wit’ ook uit dat kindermondje met schitterende tandjes kan komen.

In de paasperiode kwam hij ook heerlijk uit de hoek:

Paasmaandag was het, en na een weekje vakantie kwamen we aan bij de oma en opa in Paal. De klokken hadden goed hun werk gedaan.
- [Verbaasd en opgetogen] Er groeit chocolade in de tuin!
- Ja, dat zijn paaseitjes hé. Wie zou dat hebben gebracht?
- De sint!  

De volgende keer vertrekken we pas ín de vakantie op verlof, dan mist hij geen zo’n essentiële informatie.

Nog in chocoladethema, op een rustige ochtend aan de ontbijttafel:

- Dat zijn mensen van chocolade.  

Een foto van mensen met een donkerbruine huid op een doosje hagelslag is wel verwarrend, zeg nu zelf.

Wanneer hij zichzelf een donkerbruine huid aangemeten heeft, door tuin en zandbak als hydraterend crèmepje te hebben aanzien, vraag ik Timo zijn kleren uit te doen vooraleer we richting badkamer vertrekken. "Zo kan het wasgerief meteen in de machine."

- wat is gerief, mama?
[Vervloekt zichzelf, want gerief past vast niet in deze samenstelling, maar dat wordt genegeerd en koortsachtig wordt geanalyseerd om een bevredigend antwoord te kunnen geven]
- Gerief is een naam voor allemaal dingen samen. Zo heb je schrijfgerief, en dat zijn allemaal pennen en stiften en kleurpotloden. En werkgerief, dat zijn papa zijn tangen en zagen en hamers. En wasgerief, dat zijn alle dingen die nu samen gewassen moeten worden.
- Mama, wij zijn ook wasgerief. Wij moeten samen in bad!

Vier, want Timo is drie!

Ook al gelooft hij zelf dat hij er vandaag vier wordt, onze zoon viert nu zijn derde verjaardag. Al een chance, want alle clichés ten spijt gaat de tijd o zo snel.

Moeder en zoon waren vorig weekend Von Trapp-gewijs assorti gekleed. Timo kreeg een Theohemd met korte mouw, subtiele hoekjes, en hier en daar wat paspel. Het idee voor de paspellijn aan het voorpand heb ik nageaapt van het hemd van een anonieme medependelaar. Wit hemd, met enkel daar een zwart paspeltje als subtiel accent. Very classy, en zeker om te onthouden. (En ok, 't was ook wel een knappe man. Dat helpt, om te onthouden.)

Zie hier de snelle shots op de ontbijttafel deze morgen.

De kroon mocht uiteraard ook niet ontbreken. Want verjaren, dat betekent taart en een kroon.

Gelukkige verjaardag, lieve schat!

Stof: Qjutie for kids, Stoffenspektakel
Biais: Veritas
Patroon hemdje: Theo

Patroon kroon: Mina Dotter

Zwangerschapsrokje

Zwangerschapskleren flatteren niet, of zijn niet modieus. Des te meer omdat een groot deel van de kledij die je draagt afdankertjes van vrienden of tweedehands gescoorde stukken zijn.
Te groot of te klein, da's moeilijk in te schatten aan het begin van je wellende buikje. Dus is het een allegaartje van maat S tot XL: soms wurm je je in een broek, en besluit je de rest van de dag niet meer te ademen, maar dat is niet erg, want de dag nadien is er vrijheid alom - en maak je er een sport van om (hopelijk!) je rok op te houden. Sommige bloesjes staan op knappen -knoopjes, houd onder spanning!-, en op andere dagen is het wel heel duidelijk dat sommige tricot omslagtruitjes al goed dienst gedaan hebben voor geborstvoede kindjes.

Om maar hiertoe te komen: dat hoeft niet per se. Wees blij met elk kledingstuk dat je krijgt of voor een leuk prijsje tweedehands op de kop kunt tikken, maar blijf kritisch en draag enkel wat je past. Investeer in goeie basisstukken. Draag flodderkleren enkel thuis, net zoals in niet-zwangere staat. En als je daar zin in hebt, maak dan eens een zwangerschapsrokje. Net zoals ik deed. Niet onder het voorwendsel dat er anders niets te vinden is, maar gewoon omdat het plezant is.

De A-lijn uit 'Allemaal Rokjes' was de basis voor mijn creatie.
Met de buikband heb ik serieus gevochten. Echt waar, te hard je best doen is nooit goed. Ik had de welvingslijn van de bovenkant van mijn rok overgenomen op het tricot (in plaats van gewoon 80 % te nemen van mijn omtrek), en om aan de hoogte van die band te komen had ik ook zitten klooien (aan een gekochte broek om de vijf cm de hoogte opgenomen, zodat je ook geen rechte kant uitkomt). Soit, 't is goed gekomen, de rok blijft mooi rond achterwerk hangen.

Toen ik de rok paste, zag het er een lomp geval uit. Smaller maken leek mij eng - katoen zonder rits over bolle billen krijgen, 't lijkt me een uitdaging.  Gelukkig werd het euvel verholpen door een stuk in te korten.

Ik naaide er ook nog zakjes op, om het geheel wat te breken. Basisidee hiervoor was de opnaaizakken van de Jacobbroek. Ik heb de zakken zelf getekend, met als idee dat mijn gsm erin moest kunnen. Prioriteiten, ik begin het te leren.

Een paspeltje in het zakje leek me tof, maar onhandelbaar bij het maken van de plooien, daarom heb ik er een biais tussenuit laten piepen. En in de naad werd de biais weggeknipt. Dan kwam het redelijk goed.
Ok, deze foto is extreem kreukerig, maar het ding werd de hele dag gedragen. (Wie neemt er nu foto's van vers gestreken kleren?)

Met een restje werd nog een fijne broche geassembleerd, en ik kan mijn laatste weken van mijn zwangerschap gaan hopen op warmer weer. Hup dan!

Stof: Qjutie for kids, Stoffenspektakel
Biais: Veritas
Patroon rok: Allemaal Rokjes
Bloemenbroche: werkwijze Mme Zsazsa.
Topje: gekregen van de nicht
Bloesje: gekregen van de oma. Echt. Hoe zot is dat niet. Een klein menske dat in die bloes paste, zonder gigabuik. Volgens de mode van toen vast baggy te dragen.

Het Kijkeensgoednaarhetkledingstukvanjebuurvrouwenmaakookeenexemplaar-jurkje

Mijn buurvrouw is een schat. Echt waar.
Ik ben zeker dat ze dit niet leest, dus het is geen slijmerij. En dus mag ik dat zonder gêne zeggen. Al deed ik het anders ook.
Toen ze hoorde dat ze vanaf juni misschien babygekrijs door de muren zal horen, ging ze prompt op zoek naar haar eigen zwangerschapskledij en stond ze ermee aan de deur.

Eén jurkje vond ik echt geweldig. Het is een spannend tricotgevalletje, met aan het bovenstuk een mooie losvallende voile, zodat die rond de buik drapeert. Een boothalsje, driekwart mouwen, donkerblauw en redelijk kort. In de winter met een legging ideaal.

Helaas schat ik mezelf net een maatje groter in, en durfde ik het jurkje maar twee keer aan te doen. Maar het gaf me wel veel inspiratie om eentje 'op maat' te maken.Ik schatte mijn naaisnelheid goed in, en besloot er een zomerversie van te maken. Meer zelfs, ik zou voor een borstvoedingsjurkje gaan.

Zo goed en kwaad als het ging, mat ik het jurkje op en tekende ik mijn patroon. Aangezien het vooral aan de schouders wat krap was (mijn armen gingen niet de hoogte in op het moment dat ik het droeg!), maakte ik het wat breder.

En na een eerste pasbeurt en omhooggaande wenkbrauwen van de echtgenoot, maakte ik het rokje ook wat langer. Hier gaan we immers voor de blotebenenoptie en dan willen we ons comfortabel voelen.
Aan mouwen doen we niet mee - dat zag ik sowieso niet zitten met de borstvoedingscombinatie - en de halsuitsnijding werd ook voorzien op meer zonnestralen.

En zonnestralen, die vonden we al de week voor de paasvakantie op Rhodos:

Het draagt zalig, maar ik denk toch dat het met een postbevallingsbuikje mooier zal zijn. Ik heb het idee dat ik mijn voile gerust wat breder had mogen tekenen. Maar goed, 't is een borstvoedingsjurkje voor iets hé. Hoe je makkelijk toegang hebt tot het nodige om de baby van eten te voorzien, toon ik jullie in de zomer.

Patroon: zelfgetekend

Groene tricot: ik geloof van Strass, bij mondepot

Groene voile: gekocht via een vriendin (Femma ftw)

Meer draken en ridders

Omdat het thema aansloeg. Omdat het zonnetje smeekt om meer blote armpjes achter glas. Omdat ik alles uit mijn stofje wil halen wat erin zit. Omdat ik het stofje ook wel gewoon wil opgebruiken, zodat er plaats is in de kast voor ander materiaal.

Daarom, een T-shirt. De koningsblauwe tricot voelt heerlijk zacht, en verwerkt verdomd moeilijk. Maar dat was het waard. Uit het voorpand hebben we een kasteelvorm welgemikt weggeknipt, en met een goed gepositioneerde ridderstof krijg je volgend resultaat:

 

In het achterpand werd nog een strookje ridders verwerkt.

Mijn klein spook kon het appreciëren: 

Het patroontje komt uit Ottobre, maar ik heb het serieus moeten aanpassen. 't Kind had precies een slaapkleedje aan. Ik twijfel nog wat over het girlygehalte, met die afhangende schouders, maar een extra portie stoerdoenerij van de drager zijn kant maakt dat hij het wel kan verdragen.

Patroon: Ottobre 1/2015 nr. 19 - Be Cool

Koningsblauwe tricot: Mon Depot (en ofwel is die van Strass, ofwel is het groene spookmateriaal dat. En de andere, dat weet ik niet meer)

Riddertricot: Liesellove

Draken en ridders

Een hemdje uit tricot, da's niet dat ik daarmee het warm water uitvind. Her en der vind je al prachtige exemplaren.

Vorig jaar viel ik vorig een geweldig leuk ridderprintje. Ik kon het op de kop tikken bij Liesellove. In andere webshops ben ik het niet tegengekomen, dus qua originaliteit zit het in ieder geval snor. Eenmaal ik het in handen had,  bleek het jammer genoeg niet wat ik ervan verwacht had. Mijn zoontje heeft fellere kleuren nodig, en de rek is heel wat minder dan ik al webshoppend in gedachten had.
Knoopjes lossen dat laatste probleem in ieder geval op, en  met de kleur zou ik hier en daar wel wat toveren.

De hele naaicommunity lijkt enkel nog Theo's te produceren als het om hemdjes gaat, en ik vorm daar geen uitzondering op. Het patroon moest maar zo geweldig niet zijn.

Beleg en onderkant kraag heb ik in het oranje uitgevoerd. In het kraagje heb ik ook een koningsblauwe paspel verwerkt. Jammer van de uitvoering - om de hoekpuntjes proper te krijgen, zal ik eerst nog maar eens in mijn haren krabben (of googlen, dat kan natuurlijk ook) - maar om zijn gezichtje op te lichten was het een wondermooie zet.
Als zakje gebruikte ik nogmaals het Ottobrerecept. Besluit: het gepriegel is er al wat minder op geworden, maar blijven oefenen baart ooit wel eens kunst. 
Het leek mij een leuk accent om de onderzoom te maken met 'kanteeltjes'. Nu lijkt het eerder op een uitgelubberde racevlag, maar eh, dát maak ik toch niet meer los.

Het ventje had er geen zin in, maar omdat een pruillipje nu eenmaal schattig is:

Voor die doorlopende print heb ik trouwens mijn best gedaan:

Fail. Behalve als ik in't vervolg een magnetische strip vind als sluiting.
 De volgende keer gebruik ik haar tip. Je knipt het voorpand middendoor (hoera voor de zuinige naaisters!), en je voegt een extra knopenpad toe. Klaar.
Foefelgehalte = nul.
Prachtig.

Patroon: Theo van Zonen09

Ridderstof: Liesellove

Oranje tricot: Stoffenspektakel

Blauwe tricot: Mon Depot