Posts tonen met het label Timo's taal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Timo's taal. Alle posts tonen

donderdag 18 augustus 2016

Timo's Taal #6

De waarheid komt uit een kindermond. En veel leutigheden ook. Hierbij een kleine bloemlezing van de voorbije maanden:

De Karrewieters hebben onze school goed gevonden op televisie!
In Timo's universum zweven de zesdeklassers van zijn school ergens op de antenne. De verbazing op zijn gezichtje toen hij de kinderen herkende - goud waard!

Twee keer is leuker dan één keer. 
Timo kwam te weten dat we twee keer zouden overnachten in Sunparks, en hij keurde het goed.

Da's zo warm als de binnenkant van een vulkaan.
Hij dekte me toe met twee fleece dekentjes, omdat ik ziek was.

De andere landen mogen ook niet meer meespelen!
In het hoofd van onze zoon zijn de Rode Duivels wereldkampioen.
Of hij kan niet goed tegen zijn verlies, en projecteert dat. Dat kan ook.

Een nieuwe splinterslee.
Ik veronderstel dat hij het net anders bedoelde.

Konijnvis.
Tonijn.

Rozebottenthee.
Een vriendinnetje van hem noemt dat prinsessenthee. Ik zie de link. 

Amélie, ik vind het niet lief dat je je boterhammen op de vloer gooit, maar ik vind het wel lief dat je 'broer' hebt proberen te zeggen.
Hij is plichtsbewust en in de wolken omdat zijn zus 'buh' zei. Hartjes. Toch?



donderdag 19 mei 2016

Timo's Taal #5

Het is een eeuwigheid geleden dat ik nog Timo's taal gepubliceerd heb.
Een tijdlang heb ik echt gevonden dat hij gewoon veel te verstandige dingen zei. Gelukkig is die periode vol-le-dig overgewaaid.


Maar ik heb een grote poep! Timo vindt dat een kleutertoiletje niets voor hem is.

Mmm, Billieworst! Salami in de vorm van een bloem. En Billie, da's het vriendje van Maya. Blijkbaar.  Ik dacht dat ik mijn zoon weghield van Studio100. Bon, merchandising hebben we in ieder geval niet nodig.

Klein. En dun. En hij lijkt op een dinosaurusbaby. Op de vraag hoe de papa van kleine Bas eruit ziet.

Het is geschilderd! Toen we in het Hallerbos waren, en ik wees op de bloemenpracht, geloofde onze zoon niet dat hij er met beide voeten in stond.

Oei, ik heb mij vergist! Hij zei vlieger tegen zijn straaljager. Enfin, tegen zijn papieren vlieger.

Maar mijn voeten zijn te groot! Ik vroeg hem om op muizenvoetjes te lopen, zodat zijn zus niet wakker zou worden. Ik weet het, het ligt aan mij. Muizenvoeten, slaat nergens op.

Het is bevloren. Toen ik leerde lezen, ging er een wereld aan 'juiste woorden' voor mij open. Hij zal dat ook hebben.

Amerika is een bos waar de indianen wonen. Onder andere jongen, onder andere.

Rarara, het is groen en het glijdt van een berg. Wat is het?
Als je denkt het antwoord te kennen - met name een skiwi - moet ik je teleurstellen. Het antwoord is een slee. Een groene slee.

Cola, da's keivies, cola! En hij meent het. Ekkebèkkecola. 

Ik zie een merel. 't Was een duif, maar hey, nice try.

Op 8 jou. Volgend op het gesprek. "Jij bent jarig op 8 mei. Op 8 mei. Wanneer ben jij jarig?". 

vrijdag 9 oktober 2015

Timo's taal #4


De laatste Timo's taal dateert al van eind juli. En het is niet dat het kind ondertussen gezwegen heeft. Een bloemlezing van mooie kinderuitspraken:





Een kakaschoonmaker. (een wc-borstel)


“Vechtersgaatjes, om de muggen tegen te houden” zo verduidelijkt hij. (een muggenzift)

Een muggenjagertje. (zo’n stopcontactdingetje zodat we ’s nachts wat gevrijwaard blijven van die vervelende insecten. Geef toe, muggenjagertje is een betere omschrijving.)

Moddderboontjes. (Verse boontjes die niet vers meer zijn. Tjah.)

Ik heef maar twee handjes. (wanneer hij de vaatwas vulde)

Ja hoor. Nee hoor. Ik wel hoor. (en op de meest onlogische manieren sluit hij nog een pak zinnen af met ‘hoor’).

Gaan we eens piepen? (woordenschat van de juf)

Èèèh, jij bent misschien kaka (toen hij een discussie aan het verliezen was. Toegegeven, ik stond even met mijn mond vol tanden)

Mag ik een grote rozijn? (een dadel)

“Timo, eet eerst je boterham op.” “Poem poem poem poem poem.” 

“Moest jij niet met mij spelen?” (trots was ik, toen ik deze hoorde, want je moet toch wel al wat taalinzicht hebben om zo een zin te kunnen bouwen. Lastig was ik ook, want superbeleefd is het wel niet.)

Slaapwel mammie. (mammie, serieus?)

Dat wordt smullen!

maandag 27 juli 2015

Timo's taal #3


- Porta della. (Hij bedoelde uiteraard morta della.)

- Ooooh, wat een grote sandwich! (Ik had een stokbrood meegebracht van bij de bakker.)

- Kijk papa, gele appelsienen! (Juist ja, citroenen.)

-  Porta della. (Morta della.)

-Een petradoek. (Een tetradoek.)

- Eigenlijk is morta della porta della. (Het kleine spook speelt met mijn voeten. Serieus.)

- Een van zijn Zoefzoefdieren zingt “Als ik in de modder rol, heb ik de grootste lol”.
Timo: “Lol is een piemel!”. Eh, nee. Corrigeren. Het verschil tussen lol en lul uitleggen. En nog eens nadenken over hoe zijn wereld eruit ziet. Als ik in de modder rol, heb ik de grootste lol. Ai ai.

maandag 18 mei 2015

Timo's Taal #2

Sinds mijn eerste Timo's Taal, vielen er mij een hoop eigenaardigheidjes in zijn taalgebruik op.


Een pintje wordt een puntje, net zoals een pilletje een pulletje is. Nog een leuke i-u-wissel: een cirkeltje wordt door onze jongeman uitgesproken als een sukkeltje. 
Superschattig is ook wanneer de r vervangen wordt door een j: de tjein heeft vetjaging. Ja hoor, het kind is al realistisch in zijn spel. 
Bruin is bruim, en wit is eh… grijs. Met grijze auto’s kan ik leven (dat is meestal ook niet gelogen – mensen, als je die kleur kiest, was je wagen dan ook tijdig. Uiteraard blameer ik jullie voor deze kleurige verwarring), sneeuw is ook grijs (die jongen bedoelt de drab, uiteraard),  een grijze maan kan er ook nog net door, maar als hij zijn tanden poetst om ze mooi grijs te krijgen, nja, dan hoop ik toch dat het begrip ‘wit’ ook uit dat kindermondje met schitterende tandjes kan komen.

In de paasperiode kwam hij ook heerlijk uit de hoek:
Paasmaandag was het, en na een weekje vakantie kwamen we aan bij de oma en opa in Paal. De klokken hadden goed hun werk gedaan.
- [Verbaasd en opgetogen] Er groeit chocolade in de tuin!
- Ja, dat zijn paaseitjes hé. Wie zou dat hebben gebracht?
- De sint!  
De volgende keer vertrekken we pas ín de vakantie op verlof, dan mist hij geen zo’n essentiële informatie.

Nog in chocoladethema, op een rustige ochtend aan de ontbijttafel:
- Dat zijn mensen van chocolade.  
Een foto van mensen met een donkerbruine huid op een doosje hagelslag is wel verwarrend, zeg nu zelf.

Wanneer hij zichzelf een donkerbruine huid aangemeten heeft, door tuin en zandbak als hydraterend crèmepje te hebben aanzien, vraag ik Timo zijn kleren uit te doen vooraleer we richting badkamer vertrekken. "Zo kan het wasgerief meteen in de machine."
- wat is gerief, mama?
[Vervloekt zichzelf, want gerief past vast niet in deze samenstelling, maar dat wordt genegeerd en koortsachtig wordt geanalyseerd om een bevredigend antwoord te kunnen geven]
- Gerief is een naam voor allemaal dingen samen. Zo heb je schrijfgerief, en dat zijn allemaal pennen en stiften en kleurpotloden. En werkgerief, dat zijn papa zijn tangen en zagen en hamers. En wasgerief, dat zijn alle dingen die nu samen gewassen moeten worden.
- Mama, wij zijn ook wasgerief. Wij moeten samen in bad!